ข้อมูลที่มักจะถูกใช้อยู่บ่อยๆ เป็นประจำ ใช้เยอะๆและข้อมูลเหล่านั้นมีขนาดใหญ่พอสมควรสำหรับผมตัวอย่างที่ยกง่ายๆเช่น Content หรือ สินค้าที่เป็นข้อมูลที่ถูกเรียกดูบ่อยๆในสิบอันดับแรก ถ้าเวบหรือระบบของเรา traffic ยังไม่สูงก็ไม่แปลกที่เราจะ SELECT ข้อมูลเหล่านั้นตรงๆจากระบบฐานข้อมูล แต่ในทางกลับกันในกรณีที่ระบบมี Traffic สูงมากการดึงข้อมูลแบบธรรมดาก็เปรียบเสมือนการทำลายระบบตัวเอง
ทางออกคือการใช้สิ่งเราเรียกว่า แคช(Cache) ซึ่งก็คือการเก็บขอ้มูลที่เราต้องใช้บ่อยๆไว้ในที่ๆที่ๆเราสามารถได้ผลออกมาเร็วๆเช่นเมมโมรี่และในจาวาเองก็มีเอพีไอสำหรับการทำแคชเยอะมากหลายหลากตัวไม่ว่าจะเป็น EhCache, JBossCache, JCS, OSCache, … แต่ละตัวก็จะมีข้อดีข้อเสียที่ต่างกันไป แต่สำหรับวันนี้เราจะมาใช้ EhCache กันเนื่องจากอันดับแรกมันสามารถรวมร่างกับสปริงได้สวยงามที่สุด สองใช้ง่ายๆ สามเอกสารห่วยแตกแต่ยูนิทเทส(UnitTest) ดีมากๆดีจนผมสามสารถเข้าใจการทำงานของมันได้โดยไม่ต้องเสียเวลาอ่านเอกสารห่วยๆของมัน
นอกจากนี้เราจะใช้งานมันคู่กับ สปริงเอโอพี(SpringAOP) โดยเราจะเขียน เมธอดอินเตอร์เซปเตอร์ เพื่อดักการทำงานของเมธอดของคลาสที่มีหน้าที่ดึงข้อมูลจากฐานข้อมูลเพราะเราไม่อยากเอางานเรื่องของการทำแคชชิ่งเข้าไปปนกับปกติของเมธอดเหล่านั้น
EhCache
ไมมีอะไรมากครับ เกริ่นนำก่อนตัวมันเองมีความสามารถมากมายแต่พื้นฐานที่สุดคือเราสามารถสร้างมันถังเก็บข้อมูล(Cache)กี่ถังก็ได้ผ่าน EhCacheManager โดยที่เราสามารถเก็บสิ่งของ(Element) ที่ประกอบไปด้วยคีย์(Key, Serialize Object) และข้อมูล(Object) ลงไปได้ดังนั้นสรุปขั้นตอนการใช้งาน EhCache ไว้ดังนี้สองขั้นตอนดังนี้
1. สร้างคอนฟิกกูเรชั่นไฟล์
2. รีจิสเตอร์บีนเข้าไปในสปริง
สร้าง ehcache.xml โดยพื้นฐานเลยเราสามารถง่ายๆได้ดังนี้

<ehcache xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance">
    <diskStore path="java.io.tmpdir" />
    <defaultCache maxElementsInMemory="10" eternal="false"
	timeToIdleSeconds="120" timeToLiveSeconds="120" overflowToDisk="true" />
    <cache name="getNoPartTab" maxElementsInMemory="50" eternal="false"
      overflowToDisk="true" timeToIdleSeconds="0" timeToLiveSeconds="86400" />
</ehcache>

ไฟล์นี่จะมีสามส่วนด้วยกัน
“diskStore” ระบุว่าในกรณีที่ข้อมูลมีขนาดใหญ่เกินกว่าที่เรากำหนดไว้ให้เอาข้อมูลไปเก็บลงดิสก์
“defaultCache”(ต้องมี) กรณีที่เราพยายามเรียกใช้แคชที่ไม่มีคอนฟิกระบบจะทำการสร้างแคชให้เราตาม “defaultCache”
“cache name=…” เป็นแคชที่เราต้องการใช้งานเราโดยจะใช้ name เป็นคีย์ในการดึงแคชออกมาจากแคชเมเนเจอร์
(ส่วนที่เหลือไปอ่านในเอกสารเองนะครับ ไม่งั้นคงต้องเขียนเป็นเล่มๆ)

สร้าง บีนในสปริงชื่อ appCacheManager โดยใช้ net.sf.ehcache.CacheManager พร้อมระบุตำแหน่งของ ehcache.xml
(จริงๆเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วใครจะเรียกใช้ก็ มาที่บีนตัวนี้ได้เลย เราสามารถสร้างแคชเมเนเจอร์กี่ตัวก็ได้ตามใจเราแต่แต่ละตัวต้องมีคอนฟิกกูเรชั่นไฟล์ที่ต่างกัน)

    <bean id="appCacheManager" class="net.sf.ehcache.CacheManager">
        <constructor-arg index="0" type="java.net.URL"
			value="classpath:ehcache.xml" />
    </bean>

เท่านี้ก็เรียบร้อยต่อไป เราก็ไปเขียนเมธอดอินเตอร์เซปเตอร์กัน เราจะอินเตอร์เซปเตอร์ทำงานเป็น อะราวด์แอดไวซ์(Around Advice) คือสามารถเข้าไปล้างการทำงานของเมธอดที่เรากำหนดได้ตั้งแต่ก่อนทำงาน ขณะทำงาน และหลังทำงานโดยการทำงานสามารถลำดับขั้นตอนได้ดังนี้
1.ก่อนที่ getNoPartTab จะทำงานนั้นแอดไวช์จะทำการดึุงเอาแคชออกมาก่อน
2.สร้างคีย์ที่จะใช้ดึง โดยจะเอามาจากพารามิเตอร์ตัวแรกที่เราส่งผ่านมาให้เมธอด
3.ในกรณีที่ยังไ่ม่มีค่าที่เราต้องการระบบจะปล่อยให้ เมธอดนั้นทำงานไปจนเกือบจบ โดยที่ก่อนจะส่งค่าออกไปนั้น แอดไวส์จะนำค่าที่ได้ใส่ลงไปใน อิลิเมนท์ และจัดเก็บลงไปในแคช

public class MethodCachingInterceptor implements MethodInterceptor {

    private CacheManager cacheManager;
    private final Log log = LogFactory.getLog(getClass());

    @Override
    public Object invoke(final MethodInvocation methodInvocation) throws Throwable {
        final String targetMethodName = methodInvocation.getMethod().getName();
        if (log.isInfoEnabled()) {
            log.info("Attempting cacheManager.getCache first run (no args lookup).");
        }
        //Initialte Cache by names it as targetMethod Name Eg. getNoTab
        Cache cache = cacheManager.getCache(targetMethodName);

        final Object[] methodArgs = methodInvocation.getArguments();
        StringBuffer cacheKey = new StringBuffer(methodArgs[0].toString());
        boolean methodInvocationProceed = false;
        boolean methodInvocationCache = false;

        Object methodReturn = null;

        final Element cacheElement = cache.get(cacheKey.toString());
        if (cacheElement == null) {
            if (log.isInfoEnabled()) {
                log.info("--->Cache Element Not Found");
            }
            methodInvocationProceed = true;
            methodInvocationCache = true;
        } else {
            if (log.isInfoEnabled()) {
                log.info("--->Cache Element Found");
            }
            methodReturn = cacheElement.getValue();
            if (log.isInfoEnabled()) {
                log.info("Using Cached Element for methodReturn.");
            }
            methodInvocationProceed = false;
        }

        if (methodInvocationProceed) {
            methodReturn = methodInvocation.proceed();
            if (methodInvocationCache) {
                final Element newCacheElement = new Element(cacheKey.toString(),
                        (Serializable) methodReturn);
                cache.put(newCacheElement);
                if (log.isInfoEnabled()) {
                    log.info("*----------Created new CacheElement entry and stored in cache.");
                }
            }
        }
        return methodReturn;
    }

เรียบร้อยครับ ไม่มีอะไรซับซ้อน หลังจากนั้นเราก็ไปกำหนดการทำงานของมันในคอนฟิกกูเรชั่นไฟล์ดังนี้

    <aop:config>
        <aop:pointcut id="getNPT"
			expression="execution(* *..JdbcNoPartTabDAO.getNoPartTab(..))" />
        <aop:advisor id="methodTimingAdvisor"
			advice-ref="methodTimingAdvice" pointcut-ref="getNPT" />
        <aop:advisor id="methodCachingAdvisor"
			advice-ref="methodCachingAdvice" pointcut-ref="getNPT" />
    </aop:config>

    <bean id="methodCachingAdvice" class="com.spring66.caching.interceptor.MethodCachingInterceptor">
        <property name="cacheManager" ref="appCacheManager" />
    </bean>

เพื่อความมันส์อีกนิดเรามาจับเวลากันว่า ก่อนและหลังการใช้แคชเวลาเป็นอย่างไรบ้างครับและแน่นอนเราจะทำการเขียนเมธอดอินเตอร์เซปเตอร์อีกตัว

public class MethodTimingInterceptor implements MethodInterceptor {

	private final Log log = LogFactory.getLog(getClass());

	public Object invoke(final MethodInvocation methodInvocation)
			throws Throwable {
		final StopWatch stopWatch = new StopWatch();
		stopWatch.start();
		Object methodResult = null;
		try {
			methodResult = methodInvocation.proceed();
		} finally {
			stopWatch.stop();
		}
		final long millis = stopWatch.getTime();
		final BigDecimal seconds = new BigDecimal(millis).divide(new BigDecimal(
				DateUtils.MILLIS_PER_SECOND), BigDecimal.ROUND_HALF_UP);

		if (log.isInfoEnabled()) {
			log.info("Method Invocation ["
					+ methodInvocation.getThis().getClass().getName() + "."
					+ methodInvocation.getMethod().getName() + "] Total Time: " + seconds
					+ "(seconds) " + millis + "(millis)");
		}

		return methodResult;
	}

}

และแน่นอนเราต้องไปสร้างบีนในแอพพลิเคชั่นคอนเท็กส์

    <bean id="methodTimingAdvice" class="com.spring66.caching.interceptor.MethodTimingInterceptor" />

และเราก็เพิ่มแอสเป็คนี้เข้าไปในพอยท์คัทเดิมของเราทำให้เราได้หน้าตาสุดท้ายเป็นดังนี้

    <aop:config>
        <aop:pointcut id="getAllAtmsPointcut" expression="execution(* *..JdbcNoPartTabDAO.getNoPartTab(..))" />
        <aop:advisor id="methodTimingAdvisor" advice-ref="methodTimingAdvice" pointcut-ref="getAllAtmsPointcut" />
        <aop:advisor id="methodCachingAdvisor" advice-ref="methodCachingAdvice" pointcut-ref="getAllAtmsPointcut" />
    </aop:config>

เรียบร้อยครับ